Archive

Archive for the ‘Story’ Category

Crossing the Water

A farmer’s daughter duty was to carry fresh milk to customers in various villages had, one of whom was a priest. To reach his house, the milkmaid had to cross a good-sized stream. People crossed it by a sort of ferry raft, for a small fee.

One day the priest, who performed worship daily with the offering to God of fresh milk, finding it arrived very late, scolded the poor woman.

“What can I do?” She said, “I start out early from my house, but I have to wait a long time for the boatman to come.”

Then the priest said (pretending to be serious), “What! People have even walked across the ocean by repeating the name of God, and you can’t cross this little river?”

This milkmaid took him very seriously. From then on she brought the priest’s milk punctually every morning. He became curious about it and asked her how it was that she was never late any more.

“I cross the river repeating the name of the Lord,” she replied, “just as you told me to do, without waiting for the ferry.”

The priest didn’t believe her, and asked, “Can you show me this, how you cross the river on foot?” So they went together to the water and the milkmaid began to walk over it.

Looking back, the woman saw that the priest had started to follow her and was floundering in the water.

“Sir!” she cried, “You are uttering the name of God, yet all the while you are holding up your clothes from getting wet. That is not trusting in God!”

Categories: Moral, Story

പനിനീര്‍ പൂവിന്‍റെ പ്രണയം ….

തോട്ടത്തിലെ പനിനീര്‍ പൂവിനു തോട്ടമുടമയുടെ മകനോട്‌ പ്രേമം…. ഒരു പൂവ് ഒരു മനുഷ്യനെ പ്രേമിക്കുകയോ ???…. മറ്റു പൂവുകള്‍ അവളെ കളിയാക്കി…. എന്നാലും പനിനീര്‍ പൂവ് പിന്മാറിയില്ല…… അവള്‍ അവനെ പ്രേമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു . എന്നും രാവിലെ തോട്ടമുടമയുടെ മകന്‍ അവന്റെ ജാലകം തുറക്കുമ്പോള്‍ ആദ്യം കാണുന്നത് ആ പനിനീര്‍ പൂവിനെയാണ്‌. അതുകൊണ്ട് പനിനീര്‍ പൂവ് ചെടിയോടു പറഞ്ഞു അതിന്റെ വാടിയതും ഉണങിയതുമായ എല്ലാ ഇലകളും പൊഴിച്ചു, ചുവന്നു തുടുത്ത ഇതളുകള്‍ ഒന്നുകൂടെ ചുവപ്പിച്ചു സുന്ധരിയായങ്ങനെ നില്‍ക്കും…തോട്ടമുടമയുടെ മകന്‍ പനിനീര്‍ പൂവിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കും….അപ്പോള്‍ പനിനീര്‍ പൂ നാണം കൊണ്ട് തലകുനിക്കും…. അങ്ങിനെ പ്രേമിച്ചു പ്രേമിച്ചു ഇപ്പോള്‍ പനിനീര്‍ പൂവിനു തോട്ടമുടമയുടെ മകനെ കാണാതെ ഒരുനിമിഷം പോലും ജീവിക്കാന്‍ വയ്യ എന്നായി….. പകല്‍ മുഴുവന്‍ അവള്‍ വിഷാദയായി ഗേറ്റിലേക്ക് നോക്കി നില്‍ക്കും. സന്ധ്യ ആകുമ്പോള്‍ അവള് ‍പ്രതീക്ഷയോടെ , ഇതളുകള്‍ക്ക്‌ തിളക്കം കൂട്ടി, അവനെ കാത്തു നില്‍ക്കും…പക്ഷെ അവന്‍ അടുത്ത് വരുമ്പോള്‍ എല്ലാം അവള്‍ നാണത്തോടെ തലകുനിക്കുകയാണ്‌ പതിവ്…..പനിനീര്‍ പൂവിന്റെ തൊട്ടടുത്തായി തോട്ടമുടമയുടെ മകന് ഒരു വായനാസ്ഥലമ് ഉണ്ട്….ദിവസവും അവന്‍ അവിടെ വന്നിരുന്ന് പുസ്തകം വായിക്കുകയോ, വെറുതെ ആകാശത്ത്തെയ്ക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുകയോ ചെയ്യും….അപ്പോഴെല്ലാം പനിനീര്‍ പൂവ് അവനെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കും.അങ്ങിനെ എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും നോക്കി ഇരിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക്‌ ഇഷ്ട്ടമാണ്….പക്ഷെ അവള്‍ ഒരിക്കലും അവളുടെ ഇഷ്ടം അവനോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല…..അവന്‍ അടുത്ത് വരുമ്പോഴെല്ലാം….പനിനീര്‍ പൂവ് അവളുടെ കൊമ്പുകള്‍ ഒതുക്കി പിടിക്കും….അല്ലെങ്കില്‍ അവളുടെ കൂര്‍ത്ത മുള്ളുകള്‍ അവന്റെ ശരീരത്തില്‍ കൊണ്ടാലോ ? അവനു നൊന്താലോ ? ഇന്ന് പനിനീര്‍ പൂവിന്റെ ജീവിതത്തില്‍ ഏറ്റവും സന്തോഷമുള്ള ദിവസമാണ്‌. ഇന്ന് സന്ധ്യക്കാണ്‌ അത് സംഭവിച്ചത് ..എന്നത്തെയും പോലെ തോട്ടമുടമയുടെ മകന്‍ ഇന്നും ഒരു പുസ്തകവുമായി അവളുടെ അടുത്ത് വന്നിരുന്നു…അന്ന് അവന്റെ മുഖം അസാധാരണമാം വിധം ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു…..അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കം പനിനീര്‍ പൂവിനെ അത്ഭുതപെടുത്തി…ആ തിളക്കം കാണാനാകാതെ അവള്‍ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി അടച്ചു …ആരോ തലോടുന്നതുപോലെ തോന്നിയപ്പോള്‍ പനിനീര്‍ പൂ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നു….അപ്പോള്‍ അവന്‍ പറഞ്ഞു ” പനിനീര്‍ പുഷ്പമേ .. നീയാണ് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ പുഷ്പം …അത് പറഞ്ഞിട്ട് അവന്‍ പനിനീര്‍ പൂവിനെ ചുംബിച്ചു .. മറ്റുള്ള പൂവുകള്‍ നാണംകൊണ്ട് തലതാഴത്ത്തി . പനിനീര്‍ പൂ ഒന്ന് പിടഞ്ഞു…..അപ്പോള്‍ ഏതൊ ഒരു കൊമ്പിലെ മുള്ള് അവന്റെ കയ്യില്‍ തറഞ്ഞു കയറി……അവന്‍ പെട്ടന്ന് കൈ വലിച്ചു ….. ഇപ്പോള്‍ പനിനീര്‍ പൂവ് ഒത്തിരി സുന്ദരിയാണ്…അവളുടെ ചുറ്റും ഒത്തിരി കരിവണ്ടുകള്‍ മൂളിപറക്കുന്നുണ്ട്… പക്ഷെ അവള്‍ ആരെയും ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല ……. കാരണം ഇപ്പോള്‍ അവള്‍ പഴയത് പോലെയല്ലാ…. ഒരു കാമുകിയാണ് ..തോട്ടമുടമയുടെ മകന്റെ കാമുകി … പക്ഷെ രണ്ടു ദിവസമായി പനിനീര്‍ പൂവ് ആകെ വിഷാദമൂകയാണ്… കാരണം… തോട്ടമുടമയുടെ മകന്‍ വിനോദയാത്രയിലാണ്….. ഉണങിയതും പഴുത്തതുമായ ഇലകള്‍അവള്‍ക്ക്‌ ഒരുപാട് പ്രായം തോന്നിപ്പിച്ചു….എങ്കിലും ചുവന്നു തുടുത്തു സുന്ദരിയായി തന്നെ അവള്‍ നിന്നു.. അവനെ കുറിച്ചു ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക്‌ കരച്ചില്‍ വരും… അങ്ങനെ കരഞ്ഞു കരഞ്ഞു അവള്‍ ഉറങ്ങി പോയി….ഒരു ബഹളം കേട്ടാണ്‌ അവള്‍ ഉറക്കം ഉണര്‍ന്നത് …… തോട്ടമുടമയുടെ വീട്ടില്‍ ആള്‍കൂട്ടം .. ആരൊക്കെയോ അടക്കി പിടിച്ചു കരയുനുമുണ്ട് …. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒരു തേങ്ങല്‍ കേള്‍ക്കാം……ആരോ പറയുന്നു….. വിനോദയാത്രയ്ക്ക് പോയ മൂന്നു കുട്ടികള്‍ മരിച്ചത്രേ …… വെള്ളചാട്ടത്തിനടുത്തു കുളിക്കുകയായിരുന്നു……… പെട്ടാണ് വെള്ളം പൊങ്ങി രണ്ടു പേര്‍ മുങ്ങി പോയി….ഈ കുട്ടിഅവരെ രക്ഷിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചതാണ്…… പനിനീര്‍ പൂവിനു തന്റെ ഹ്രദയം തകരുന്നതായി തോന്നി….അവള്‍ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു …മറ്റുള്ള പൂവുകള്‍ അവളെ വിഷാദത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. പനിനീര്‍ പൂവ്‌ ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ത്തിച്ചു , ദൈവം അവളുടെ പ്രാര്‍ത്ഥന കേട്ടു…അനുശോചനം അറിയിക്കാന്‍ വന്ന ഏതൊ ഒരു കുട്ടി .. പനിനീര്‍ പൂവിനെ തണ്ടോടെ വേര്‍പെടുത്തിയെടുത്തു..എന്നിട്ട് കൂട്ടുകാരന്റെ ഹൃദയത്തോട് ചേര്‍ത്ത് വച്ചു.. അപ്പോള്‍ ആരോ പറഞ്ഞു … ആ പൂവിനു എന്ത് നിറമാണ്…. അപ്പോള്‍ പനിനീര്‍പൂവ്പറഞ്ഞു … സുഹൃത്തെ ഇത് ഒരു പനിനീര്‍ പൂവിന്റെ നിറമല്ല… അനശ്വര പ്രണയത്തിന്റെ നിറമാണ് … എന്റ പ്രേമത്തിന്റെ നിറമാണ്… അത് കേട്ടു തോട്ടത്തിലെ മറ്റു പൂവുകള്‍ കണ്ണുനീര്‍ തുടച്ചു……………. (സ്നേഹം അറിയാതെ പോകുന്നത് ജീവിതത്തില് ഒരു നഷ്ടം മാത്രമാണ്. എന്നാല് അതിലും വലിയ നഷ്ടമാണ് സ്നേഹിക്കുന്നവരെ അറിയാതെ പോകുന്നത്)

Categories: Story

Crossing the Water

A farmer’s daughter duty was to carry fresh milk to customers in various villages had, one of whom was a priest. To reach his house, the milkmaid had to cross a good-sized stream. People crossed it by a sort of ferry raft, for a small fee.

One day the priest, who performed worship daily with the offering to God of fresh milk, finding it arrived very late, scolded the poor woman.

"What can I do?" She said, "I start out early from my house, but I have to wait a long time for the boatman to come."

Then the priest said (pretending to be serious), "What! People have even walked across the ocean by repeating the name of God, and you can’t cross this little river?"

This milkmaid took him very seriously. From then on she brought the priest’s milk punctually every morning. He became curious about it and asked her how it was that she was never late any more.

"I cross the river repeating the name of the Lord," she replied, "just as you told me to do, without waiting for the ferry."

The priest didn’t believe her, and asked, "Can you show me this, how you cross the river on foot?" So they went together to the water and the milkmaid began to walk over it.

Looking back, the woman saw that the priest had started to follow her and was floundering in the water.

"Sir!" she cried, "You are uttering the name of God, yet all the while you are holding up your clothes from getting wet. That is not trusting in God!"

Categories: Moral, Story

Good story !!!!!!!!!!

The only survivor of a shipwreck was washed up on a small, uninhabited island.

He prayed feverishly for God to rescue him.

Every day, he scanned the horizon for help, but none seemed forthcoming.

Exhausted, he eventually managed to build a little hut out of driftwood to protect himself from the elements, and to store his few possessions.

But then one day, after scavenging for food, he arrived home to find his little hut in flames, the smoke rolling up to the sky.

The worst had happened, everything was lost. He was stunned with grief and anger.

“God, how could you do this to me?” he cried.

Early the next day, however, he was awakened by the sound of a ship that was approaching the island.

It had come to rescue him. “How did you know, I was here?” asked the weary man to his rescuers.

“We saw your smoke signal,” they replied.

Categories: Story

A Nice culture…

April 23, 2011 Leave a comment

It’s been 18 years since I joined Volvo, a Swedish company. Working for them has proven to be an interesting experience.

The first time, I was in Sweden, one of my colleagues picked me up at the hotel every morning.

It was September, bit cold and snowy. We would arrive early at the company and he would park far away from the entrance (2000 employees drive their car to work).

The first day, I didn’t say anything, either the second or third. One morning I asked, ‘Do you have a fixed parking space? I’ve noticed we park far from the entrance even when there are no other cars in the lot.’

To which he replied, ‘Since we’re here early,we’ll have time to walk, and whoever gets in late will be late and need a place closer to the door. Don’t you think?

Imagine my face. 🙂

Categories: My Favourites, Story, Touching

Lunch with GOD!!!

April 20, 2011 Leave a comment

A little boy wanted to meet God. He knew it was a long trip to where God lived, so he packed his suitcase with Twinkies and a six-pack of root beer and he started his journey.

When he had gone about three blocks, he met an old woman. She was sitting in the park just staring at some pigeons.

The boy sat down next to her and opened his suitcase. He was about to take a drink from his root beer when he noticed that the old lady looked hungry, so he offered her a Twinkie.

She gratefully accepted it and smiled at him. Her smile was so pretty that the boy wanted to see it again, so he offered her a root beer.

Again, she smiled at him. The boy was delighted! They sat there all afternoon eating and smiling, but they never said a word.

As it grew dark, the boy realized how tired he was and he got up to leave, but before he had gone more than a few steps, he turned around, ran back to the old woman, and gave her a hug.

She gave him her biggest smile ever.

When the boy opened the door to his own house a short time later, his mother was surprised by the look of joy on his face.

She asked him, “What did you do today that made you look so happy?”

He replied, “I had lunch with God.” But before his mother could respond, he added, “You know what? She’s got the most beautiful smile I’ve ever seen!”

Meanwhile, the old woman, also radiant with joy, returned to her home.

Her son was stunned by the look of peace on her face and asked, “Mother, what did you do today that made you so happy?”

She replied, “I ate Twinkies in the park with God.” However, before her son responded, she added, “You know, he’s much younger than I expected.”

Too often we underestimate the power of a touch,! ! a smile, a kind word, a listening ear, an honest compliment, or the smallest act of caring, all of which have the potential to turn a life around.

Remember, we don’t know what God will look like. People come into our lives for a reason, a season, or a lifetime.

Embrace all equally! So open your eyes n hearts….don’t know when and where you’ll meet the Divine……

Categories: family, kid, kids, My Favourites, Story

Boss – Real…. Real good one

April 18, 2011 Leave a comment

Scientists at the Rocket launching station in Thumba, were in the habit of working for nearly 12 to 18 hours a day.

There ere about Seventy such scientists working on a project.

All the scientists were really frustrated due to the pressure of work and the demands of their boss but everyone was loyal to him and did not think of quitting the job.

One day, one scientist came to his boss and told him – Sir, I have promised to my children that I will take them to the exhibition going on in our township. So I want to leave the office at 5 30 pm. His boss replied – O K, , You are permitted to leave the office early today.

The Scientist started working. He continued his work after lunch. As usual he got involved to such an extent that he looked at his watch when he felt he was close to completion.The time was 8.30 p.m Suddenly he remembered of the promise he had given to his children. He looked for his boss,,He was not there.

Having told him in the morning itself, he closed everything and left for home. Deep within himself, he was feeling guilty for having disappointed his children. He reached home. Children were not there.His wife alone was sitting in the hall and reading magazines. The situation was explosive, any talk would boomerang on him. His wife asked him – Would you like to have coffee or shall I straight away serve dinner if you are hungry.

The man replied – If you would like to have coffee, i too will have but what about Children??? Wife replied- You don’t know – Your manager came at 5 15 p.m and has taken the children to the exhibition.

What had really happened was The boss who granted him permission was observing him working seriously at 5.00 p.m. He thought to himself, this person will not leave the work, but if he has promised his children they should enjoy the visit to exhibition.

So he took the lead in taking them to exhibition

The boss does not have to do it every time. But once it is done, loyalty is established. That is why all the scientists at Thumba continued to work under their boss even-though the stress was tremendous.

By the way , can you hazard a guess as to who the boss was

???
??
???

*
*
*

*
*
*
*
*
*
*

He was A P J Abdul Kalam.

Categories: family, Love, Moral, Story, Touching